مُشتی کوچک ازجهان

آوازی بّیناکهکشانی

میرزاآقا عسگری(مانی)

میآید، شبانه میآید.

مُشتی کوچک ازجهان برمیدارد.

زیرِ پوستِ بهار میافشاند.



                           گندمزاری که میبینید، منم!

<><><>

میروم، شبانه میروم.

مُشتی از آوازهای بَیناکهکشانی برمیگیرم

در ابرها مینهانم.


             عشقی که میبارد برگندمزار، اوست!


<><><>



میآید، به روزاهنگام میآید.

درو میکند،

خرمن را به باد میدهد.

                   بوسهبارانِ گندم بر پیکرش، منم!


<><><>


میروم، به روزاهنگام میروم

آوازهای باران را گرد میآورم. 

                      این عشق که در آن شناوریم، اوست!