وه چه بی رنگ و بی نشان که منم
کی ببینی مرا چنانکه منم
کی شود این روان من ساکن
این چنین ساکن و روان که منم
گفتی اسرار در میان آور
کو میان اندر این میان که منمفارغ از سودم و زیان چو عدم
کیمیای بی سود وبی زیان که منم
گفتی ای جان توعین مایی
عین چبود در این عیان که منم
گفتی آنی ..های خموش
در زبان نآمده ست آنکه منم
این جهان وان جهان مرا مطلب
کایندوگم شد در آن جهان که منم
من زهستی فرو گشادم راز
تا معنی وزه ها بیاموزم
بحر من غرقه گشت اندر خویش
بول -عجب
بحر بیکران
که
منم
...
