آمد شبی برهنه ام از در

 چو جان

  آب

گیسوی خیس من چون خزه  بود و 

چون خزه بهم

در سینه ام 

 دو ماه و

 دو آیینه   

من بانگ بر کشیدم از آستان یاس

آه ای یقین یافته

با زت نمی نهم

شاملو